Een nieuwe volkstuin vraagt om een nieuwe naam en voorlopig houd ik het maar op Groenplaats.
Het heeft lang geduurd voor ik een nieuwe plek vond maar nu deze er is ben ik super blij. Natuurlijk moet ik helemaal opnieuw ontdekken hoe er op dit stuk land getuinierd moet worden. De grond is anders en de ligging maakt dat er meer schaduw is. Prettig voor de mens maar niet alle groenten vinden het fijn. Dat ik toch deze tuin geaccepteerd heb ligt aan het terrein, heerlijk vrijbuiterende mensen overal. Aan de eigenaar die een goede vent lijkt te zijn en mijn sympathie heeft. Aan de grond die er best mooi uitziet en momenteel door het leblam van vorig jaar aardig omgewoeld maar ook ontdaan is van fris onkruid.
Lammy is nieuwsgierig en knuffelig, hoort ze een geluid dan komt ze meteen kijken.
Wie weet heeft iemand lekkers bij zich of wil wel aaien. Dat ze net hooi aan het eten was maakt haar dan niet uit. Lammy leeft tijdelijk op het landje. De mollen zo te zien niet. Dan is het bodem leven in ieder geval op orde. Er zitten regenwormen, het favoriete maal van de mol en teken van goede grond.
De korte dubbele rij coniferen, waar Lammy op de foto tussen staat, is eigenlijk wel op maar als ik ze opscheer en de planten in palen verander dan kan ik in de 2 meter ruimte tussen de rijen alvast fruitstruiken zetten. De tuin heeft kippen overal en loslopend . Om de kippen buiten te sluiten is net nodig en met gratis palen van de coniferen is de eerste klus al gedaan. Even doorwerken maar dan heb je ook iets. Wel de klimop en de wilde braam ertussen uit peuteren nog. Een klus van de lange adem.
Er staat een oud huisje op het terrein. Heeft T.L.C. nodig aldus de eigenaar. Ik denk zelf dat het in de intensive care moet. Spannend om te ontdekken of dat mij lukt. Uiteindelijk heb ik voor mijn verjaardag een Makita elektrische boormachine gekregen. Dan ben je gewapend tegen ziekte bij schuren.