Follow me by Email

zaterdag 7 november 2020

En meer snelle plaatjes

 Tja druk druk druk met niets nog steeds en voor andere dingen veel schrijven dus hier niet meer.

Gevolg?

Plaatjes zonder praatjes. Alweer lekker rustig toch?

Oktober eerst dan maar.

Van eten en zaad productie :








Tot gewoon voor het mooi.






Al is die laatste, een mispel, voor later eten.

En deze zijn voor de toekomst Amni voorzaaien en in de kas overwinteren geeft betere planten... zegt Monty Don.


 En dan is het ook alweer november dus een voorproefje....


En een laatste vanaf het pad door de kas heen gezien. Maak je niet druk het wordt vanzelf weer voorjaar.



zondag 13 september 2020

Snelle plaatjes

 Ik ben zo druk met andere dingen dat bloggen er totaal bij inschiet. Maar ja, de groene wereld van het landje trekt zich daar helemaal niets van aan.

Dus in plaats van tekst deze keer alleen maar foto's. Dan moeten jullie zelf de tekst er maar bij verzinnen. Wie weet wat voor moois dat voortbrengt.

Tot een volgende keer.









zondag 19 juli 2020

Juli

Ondertussen is het juli en komt het fruit bij bakken van de struiken. Ik sta bijna wekelijks in de grote gamel jam aan te roeren. Aardbeien, die tijd is nu weer voorbij. Zoals aan het bed te zien is. Schoon en geknipt om gezond nieuw blad te krijgen en minder uitlopers zodat de aardbeien volgend jaar weer goed produceren.


Taybery idem dito, voorbij en de oude takken eruit gesnoeid en de nieuwe uitlopers weer aangebonden. Rode, witte en zwarte bessen soms vermengd met frambozen. Ook jam, saus en natuurlijk tussendoor in de rumtopf. Deze blijf ik het hele fruit jaar aan vullen met fruit en rum en suiker zodat er met Kerst een lekkere Kerst-cake gemaakt kan worden. Nu zijn de eerste bramen geoogst. Nog niet helemaal zoet maar die vroege zure vruchten dienen voor bramen ketchup.
Het houdt me zeker van de straat.
Natuurlijk vraagt de rest van het landje ook aandacht en geeft daarvoor lekkers terug.
Juli is eigenlijk een soort tweede mei omdat je nu meer winter planten moet regelen om de variatie aan groenten gaande te houden. De winterprei is uitgepoot en de eerste knolselderie staat op de laatste plek om nu echt groot te groeien.
De sla die ik laat schieten om zaad te krijgen moet eigenlijk geruimd om nog meer snijbiet te kunnen planten maar ze zijn nog niet zover.



























De bonen aan het rek hebben daardoor wel meer last van slakken en sprinkhanen maar hopelijk komt het goed. Overigens was de winter dit jaar zo zacht dat de snijbonen opeens toch echt een vaste plant geworden zijn en op de oude plek groeit en bloeit nu een enorme bos. Ik laat het zo want waar ze staan zitten ze niet echt in de weg.

En ze doen het goed.


Overigens is groente niet het enige dat bloeit en boeit.
























De daglelie is ook lekker in de sla. De bloembladen zijn zacht zoet. De vaste Lathyrus en de Verbena verwennen de insecten die ik op de tuin wil hebben en leveren bloemen op de vaas.

Andere genoegens van deze tijd zijn de wortels die soms denken dat ze een kip zijn.































De pompoen die op verovertocht over de compost bak gaat en al een mini vrucht heeft.



























De spitskool die ondanks koolwitjes nu groot genoeg is om een maaltijd voor 2 te leveren.



























En als het te warm wordt even neerzijgen op de troon met schaduw dakje.

Overigens ben ik niet de enige die soms even neerploft.
Als het maar hoog boven de buurkat uitsteekt dan ploffen de zwaluw kinderen er wel neer.



























Leuk dat kwetterende jonge spul en knap zoals de ouders met hoge snelheid in het voorbij gaan ze voeren.

Zomer op het landje. Druk maar ook heerlijk.







zondag 17 mei 2020

Joechei het is mei

Je moet iets om vrolijkheid op te wekken in deze tijd. Met Covid 19 die ons aan banden legt en een lente zo droog dat de honden er geen brood van lusten.
Maar als ik eerlijk ben valt het wel mee. Mijn landje ligt in een van de diepere delen van Nederland dus een vocht tekort komt bij ons als laatste aan. En als bijna 60 jarige met een volkstuin heb ik een prima isolatie plek. Ook al krijg je misschien wel eerder last van je rug met zo'n tuintje waar altijd wel iets te doen is.
Het water geven kan dankzij de pomp van de boer tenminste nog gewoon doorgaan.



Er bloeit van alles zoals de braam in roze en de mispel in wit.


Met hopelijk als resultaat straks vruchten net als bij de stoofpeer waar ondertussen het toekomst fruit al pront overeind staat.



De overvloed van sla begin ik nu langzaam aan te oogsten en naar de compost te brengen. Nu midden mei er is komt de tijd voor de vervolg oogst. Onder het dunne reepje fleece komt hopelijk toch later nog wat pastinaak boven en op het nu plantvrije stuk komen straks de kohlrabi te staan die nu nog als gevangenen in de kooi zitten.


We zijn onschuldig! Ja maar de dikke duif kan zo niet bij jullie komen.

Dikke duiven kunnen namelijk niet lezen dus dat ik nu Hi , don't op de schuur heb staan is meer voor de mens bedoelt. Hallo, doe niet... te druk of te veel of zo moeilijk of nou ja vul zelf maar in.


Misschien kunnen andere vreetbeesten die bijvoorbeeld mijn oster rettich aan knagen het lezen. Gelukkig zit er genoeg aan deze toch al 3cm dikke zacht smakende familie van de radijs.


Zo gaat het leven op de volkstuin zijn gang. Je deelt met de natuur, soms heb je alles voor jezelf en soms ben je alles aan de beestjes kwijt. De buxus achter de compostbak was compleet kaal en nu de mezen geen interesse voor rupsen meer vertoonden heb ik de struik maar naar de afvalberg gebracht. Mijn werk/opslag plek is nu wat ruimer maar de egel heeft opeens een huis in de volle zon. Al werpt de nieuwe pallet iets schaduw. Dat dan weer wel. Je doet iets en meteen valt de boel ernaast in elkaar dus doe je nog iets en helpt dat weer een beetje mee. Toch ga ik maar na denken over waar het egel huis heen kan



De compost viel gelukkig niet eruit dus nu kan dat er ook weer tegen. Of... zal ik dan nu ook de midden wand, hier rechts, maar proberen te vervangen...



Altijd maar doen. Er verandert inderdaad weinig zo op de tuin. Al groeit het in het voorjaar wel vrolijk er op los en gaat er van alles bloeien.


Had ik niet iets van genieten gezegd. Ja ook alweer hetzelfde liedje. Joechei het is in de mei.



zaterdag 25 april 2020

April doet wat ie wil.

April doet wat ie wil en dit jaar is dat warmte en vooral ook droogte onze kant op blazen.
Water is echter wat al dat jonge groen naast goede grond nodig heeft om te kunnen groeien. De tuinier daarentegen kan wel een zonnetje op de bol gebruiken. Dus is de overdag zon en in de nacht regen wens zo'n typische voorjaar vraag. Beste Weergoden hoort u mij? Nee dus.
Maar in de bedden staan wel jonge erwten, tuinbonen, bietjes en uien tussen de sla plantjes.
Ik sproei dus ondanks de compost mulch die het vocht in de bodem houdt toch. Deze droogte is teveel van het goede.





Mijn teelt techniek bestaat uit het laten opkomen van de sla in de eigen compost en dan waar nodig de sla weg oogsten om andere planten te zetten of zaaien. Tot nog toe werkt dat prima al kost het veel tijd. Vooral dat voorzichtig weg oogsten van de sla is tijdrovend. Zen dat wel.
Ondertussen zijn in de zaad trays de volgende set bietjes al bijna plant klaar en het zaad van kohlrabi en regenboog snijbiet zit erin. Die snijbiet heb ik wel als zelf-zaai spul al in de bedden maar verfrissing van het zaadgoed is een goed plan om de zoveel tijd. De nieuwe plantjes plan ik nu al door de winter om zo volgend jaar daar weer zaad van te hebben.





Oh ja er zit ook wat dille in de trays maar oud zaad komt niet zo goed op. Alweer blij met mijn teelt techniek want in de bedden komt de dille, die ik heb laten bloeien en zich uitzaaien, overal op.


In de kas ook die voorbereiding op groenten voor volgend jaar. De eerste sla begint te schieten zoals dat heet en ik laat ze. Straks als de bijtjes hun werk gedaan hebben gaan ze met zaad en al op de composthoop. Overigens is de grote bloeiende plant overwinterde eenjarige rucola en die bloemen leveren straks niet alleen zaad maar nu ook een lekkere snack en extra smaak in de sla. Ik mag dus niet alles op eten. Daar nodigt het wel toe uit.

De bijen die bij mij het meeste werk verrichten zijn de metsel bijen. Ze bevolken de insecten hotels boven mijn deur. Dat heeft ondertussen een slimme vogel ontdekt dus nu zit er dubbeltjes gaas voor.
Daar moeten de bijen nog wel aan wennen maar de eerste buisjes zitten alweer vol met bijen broed.
Die vogel heeft nog niet ontdekt hoe hier langs te komen. Hopen dat straks de jonge bijen wel ontdekken hoe ze erdoor kunnen.


Nu eind april bloeien de appels nadat de pruim en de peren ze voor gegaan zijn. Daar vliegen die bijen dus ook op. Mooi hoor hoe alles zo werkt in de natuur. Zelfs als ik als mens mij er tegenaan bemoeit heb.
Zo'n ander bemoei punt zijn mijn asperges. Die zitten in een verhoogd bed om ze boven de natte winterklei te houden en nu belonen ze mijn moeite door als groene speren tussen de vergeet-mij-nietjes omhoog te schieten. Heerlijk eigen asperges, vooral nu de asperge kevers ze nog niet ontdekt hebben.


Ik heb bij meer groenten en fruit bloeiende planten ertussen staan. Gewoon omdat ik dat fijn vind.
Geen idee of het iets voor of tegen het eetbare doet. Tulpen tussen de aardbeien bijvoorbeeld.
Twee hongerige planten naast elkaar, het lijkt elkaar niet te storen.

De paarse tulpen vallen niet zo op. Eerst bloeiden de roze witte die je beter zag.

En verder? De daslook bloeit volop dus zal binnenkort wel ondergronds gaan als ze hun zaad uitgeworpen hebben. Mooi is zo'n wit veld onder de oude perenboom. Misschien moet ik nog wat knollen opgraven voor later in de sla. Meestal vergeet ik dat als ik lekker aan het prutsten ben op de tuin.

Als ik er aan denk hoef ik in ieder geval niet bang te zijn dat ik teveel weg haal. Er groeit ondertussen heel veel.
Ik ben gewoon te coulant. Ze mogen opkomen waar ze willen, zoveel ze willen. Al worden ze in de paden en groentebedden weg geoogst. Die coulantie heb ik ook voor de vaste plant judaspenning. Een echte schaduw plant die vroeg bloeit. Geurt, ah als ik dat toch kon laten ruiken. En dan ook nog mooie zaaddozen maken. Of eigenlijk van die transparante zilveren vellen. Dus twee keer goed voor een boeket en fijn voor bijen. Dan kan het dus gebeuren dat ik er andere dingen voor op geef.
Zoals zitten.


Tot een volgende keer.